OPIS KONCERTÓW

Podczas koncertów przedstawiona zostanie przede wszystkim muzyka kameralna, której dobre wykonania obecnie rzadko są prezentowane. Chcemy stworzyć we Wrocławiu możliwość systematycznej prezentacji muzyki napisanej na mniejsze składy, która wprawdzie nie oszałamia wielkością i głośnością, ale niewątpliwie urzeka innymi walorami.
Koncerty, mimo, iż w większości kameralne, nie są monotematyczne; pragniemy zaprezentować różne rodzaje muzyki, dając szansę zapoznania się z wieloma nurtami, a także określenia własnych preferencji muzycznych. W stosunku do poprzedniej edycji nowością jest wykorzystanie nietypowych - rzadko spotykanych zestawień instrumentów i wykonanie muzyki dla nich przeznaczonej (mamy tu na myśli np. kwintet historycznych instrumentów dętych z okresu klasycyzmy).

Koncerty odbędą się w jednym miejscu (co podkreśli ciągłość imprez muzycznych jako cyklu w czterech odsłonach): w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich, historycznym wnętrzu, które jest znane melomanom i muzykom jako sala o odpowiedniej akustyce dla wykonywania muzyki kameralnej (co potwierdziło się w trakcie koncertów wcześniej przez nas zorganizowanych).

22 X 2007

LA MUSIQUE GALANTE

Podczas wieczoru przemierzymy XVIII-wieczną, późnobarokową Europę w celu odnalezienia największych skarbów muzycznych w zakresie literatury na skrzypce z towarzyszeniem klawesynu. Koncert wypełnią przede wszystkim utwory reprezentujące dojrzały, dystyngowany styl galante. Program niewątpliwie zainteresuje licznych słuchaczy, bo podczas jednego wieczoru usłyszymy wirtuozowski repertuar na skrzypce i klawesyn z terenu całej Europy, a więc barokowe dzieła niemieckie, włoskie i francuskie (J.-M.Hotteterre, J.-M. Leclair, J.G. Pisendel, P.A. Locatelli, L. Boccherini). Dodatkowym atutem będzie obsada - podczas wieczoru wystąpi najznakomitszy polski skrzypek barokowy, a zarazem dyrygent Filharmonii Wrocławskiej - Zbigniew Pilch.

Zbigniew Pilch:

"Dwa są znane filary muzyki XVIII wieku: Bach i Mozart. Dwie są znane epoki: barok i klasycyzm. A wszystko, co pomiędzy, w ogólnej świadomości nie istnieje. A przecież wtedy, w połowie XVIII w. dokonuje się zarówno synteza stylów jak i przełom. Wybujały barok przechodzi w rokoko; jako reakcje mamy uproszczenie, czyli styl wczesnoklasyczny, styl sentymentalny, okres burzy i naporu, tendencje zachowawcze i tendencje awangardowe. Dzisiejszego wieczoru przedstawimy twórczość kompozytorów przełomu epok. Będą to utwory na dwa instrumenty - w moim mniemaniu układ ten, czyli duet na instrument melodyczny (albo śpiew) i instrument harmoniczny, jest najszlachetniejszą formą muzyki kameralnej. Pozwala on osiągnąć niezwykły poziom transcendentalnej jednomyślności wykonania. Przedstawiamy dwa oblicza owego ansamblu. Mamy wiec utwory na skrzypce z towarzyszeniem basso continuo (według mody barokowej), ale także sonaty na klawesyn z towarzyszeniem skrzypiec (zgodnie ze stylem awangardowym). Kompozytorzy dzisiejszego wieczoru to z jednej strony najwybitniejsi skrzypkowie swojego czasu, jak: Locatelli, Leclair, Pisendel, ale także i wirtuozi innych instrumentów, jak flecista Hotteterre, czy wiolonczelista Boccherini.
Na koniec garść ciekawostek: Pisendel (koncertmistrz Orkiestry Drezdeńskiej - dworu polskiego i saskiego) był tak znanym i docenianym skrzypkiem swojej epoki, że nie musiał prawie komponować - wszyscy na świecie komponowali dla niego (Albinioni, Veracini, Vivaldi, być może Bach nawet napisał swoje Sonaty i Partity z myślą o Pisendlu). Locatelli, którego 24 kaprysy wydane w L"Arte del Violino były inspiracją dla Paganiniego. Leclair. Przedstawiona dzisiaj sonata została wykonana na jego pogrzebie przez jego studentów i przyjaciół, stąd jej nazwa - Le Tombeau."

12 XI 2007

LA FORZA GENTILE - KWINTESENCJA SMAKU
klasyczny kwintet dęty

La Forza Gentile to zespół dawnych instrumentów dętych. Muzycy wchodzący w skład zespołu znają się doskonale, pracują bowiem wspólnie w wielu orkiestrach wykonujących muzykę dawnych mistrzów na instrumentach z epoki. Grając symfoniczny repertuar takich kompozytorów jak W.A. Mozart czy L. van Beethoven muzycy dostrzegli szczególną rolę, jaką ci twórcy powierzali właśnie instrumentom dętym. To skierowało ich uwagę na niezwykle ciekawy, a obecnie dość rzadko wykonywany repertuar, a mianowicie Harmoniemusik (czyli utwory pisane praktycznie wyłącznie na instrumenty dęte). Wszyscy członkowie zespołu grają na historycznych instrumentach, bądź na ich wiernych kopiach. Swoje umiejętności doskonalili na specjalistycznych podyplomowych studiach miedzy innymi w Holandii, Niemczech i Francji. Brzmienie XVIII-wiecznych instrumentów dętych znacznie różni się od ich współczesnych odpowiedników. Pozwala ono daleko bardziej zrozumieć i przekazać intencje ówczesnych kompozytorów oczekujących odpowiednich barw, specyficznej artykulacji czy wyrafinowanego frazowania, naturalnego dla instrumentów z tej epoki a niemalże nieosiągalnego dla instrumentów używanych obecnie.

03 XII 2007

MINIMAL
Kwartet Smyczkowy MUSICARIUS

Kwartet smyczkowy MUSICARIUS powstał w maju 2003 roku jako wynik dążeń i pasji jego założycieli. W skład zespołu niezmiennie wchodzą: Mikołaj Zgółka - skrzypce, Radosław Kamieniarz - skrzypce, Piotr Chrupek - altówka, Bartosz Kokosza - wiolonczela. Godny podkreślenia jest fakt, że wszyscy członkowie otrzymali swe muzyczne wykształcenie w Poznaniu. Muzycy zostali już docenieni wystepując i zdobywając nagrody na różnorakich konkursach i przesłuchaniach. Zespół występował na festiwalach w Poznaniu, Lesznie, Katowicach, Wolsztynie i Berlinie. Ponadto dokonał europejskiej prapremiery Suity Jana A. P. Kaczmarka z filmu "Marzyciel".
Ambicje, zamierzenia i dokonania zespołu są niezwykle urozmaicone - nastąpiło zerwanie z tradycyjnym, klasycznym i skostniałym pojęciem "kwartet smyczkowy". Muzyka elektroniczna sprzężona z brzmieniem akustycznym, tradycyjne instrumenty wykorzystywane dla potrzeb muzyki awangardowej i etnicznej, muzycy w roli aktorów - oto kilka powodów, dla których warto wybrać się w dalszą cybernetyczną, a może wreszcie "żywą" podróż z Kwartetem Musicarius.

17 XII 2007

Duet ELETTROVOCE
Agata Zubel głos Cezary Duchnowski komputer

Duet ElettroVoce powstał w wyniku współpracy dwojga kompozytorów: Agaty Zubel i Cezarego Duchnowskiego. Oboje charakteryzuje szczególne podejście do muzyki - fascynacja barwą, poszerzanie możliwości wykonawczych, wieczne poszukiwanie. Ze strony Agaty, która również zajmuje się awangardową wokalistyką, była to chęć odnalezienia nowych sposobów ekspresji wokalnej. U Duchnowskiego - poszukiwanie nowych kontekstów dla tradycyjnych instrumentów. Znalazło to szczególny wyraz w wykorzystaniu ludzkiego głosu - stąd spora ilość utworów z wykorzystaniem tego instrumentu. Temperament artystyczny Agaty Zubel połączony ze znakomitym warsztatem wokalnym przynosi wprost zadziwiające efekty. Duchnowski zaś ma ambicję tworzenia nowych jakości muzycznych przy użyciu nowoczesnych środków wyrazu. Poszukiwania te prowadzone są tu na poziomie podstawowych komponentów utworu. Wiąże się to z koniecznością głębszej ingerencji w materię dźwiękową. Stąd użycie komputera - instrumentu, którego otwarty potencjał w dużym stopniu pomaga w odnalezieniu nowego oblicza elementarnych właściwości muzyki nie obarczonej ciężarem żadnych pozamuzycznych treści. Oprócz zakomponowania dźwiękiem określonej czasoprzestrzeni można tu "komponować" same instrumenty. Taka sytuacja pozwala obcować z istotą muzyki. Pozwala kształtować jej punkt wyjścia i zarazem condicio sine qua non - brzmienie, które samo w sobie ma charakter indywidualny. To ono stanowi nierozdzielną substancję, z której składa się muzyczny byt. W nawiązaniu do tego powstał cykl utworów sygnowanych leibnizowskim terminem "monada". Zestawienie właśnie tych instrumentów - głosu, towarzyszącego muzyce od początku, i komputera, wraz z najnowszymi zdobyczami techniki, wprowadza słuchaczy w inny wymiar. Głos świetnie się odnajduje - tak bardzo naturalny, cielesny - w elektronice. W niektórych utworach wykorzystali również fortepian - tradycyjny instrument, potraktowany jednak jakże inaczej.
Duet ElettroVoce - Agata Zubel i Cezary Duchnowski - występował na licznych festiwalach muzyki współczesnej w Polsce i zagranicą. Utwory w ich wykonaniu (najczęściej ich kompozycje) były nagrywane wielokrotnie przez Polskie Radio, jak również były prezentowane przez rozgłośnie radiowe i telewizyjne. Duet ElettroVoce był nominowany do Dolnośląskiego Brylantu Roku 2005 w kategorii osobowość twórcza, w kwietniu 2005 artyści otrzymali nagrodę specjalną dla najlepszego zespołu z elektroniką na prestiżowym konkursie wykonawstwa muzyki współczesnej "Gaudeamus" w Holandii. Zostali również zaproszeni do obchodów Sezonu Polskiego w Rosji oraz Roku Polsko-Niemieckiego.

OPIS WYSTAW

08 X 2007

Wernisaż wystawy Ireneusza Pieczonki IKONY CODZIENNOŚCI

IKONY CODZIENNOŚCI to obrazy jedynie nazwą wsparte o tradycyjny ikonopis. W rzeczywistości, już w samej fazie wstępnej kreślenia tych form, użyciu farb czy podobrazia, widać zaledwie szczątki dawnej tradycji. Farby, które stosuje Pieczonka, to najczęściej najprostsze z temper, farby ze sklepu papierniczego, tanie i chemiczne i, z przyczyn czysto ekonomicznych, zmieszane zwyczajnie z innymi, tanimi barwnikami, akrylem i plakatówką, a nie barwniki z naturalnych minerałów, przygotowane ręcznie i na zaprawie jajecznej bazujące, jak nakazuje klasyczna recepta. "A płaszczyzny, na których wypisywane są konkretne historie, to produkty z odzysku, a nie czyste i świeże deski."
Urodzony przy końcu 1975 roku w prowincjonalnym miasteczku południowo-wschodniej Polski, w miejscu słynącym z kolejki wąskotorowej, cukrowni, zajazdu w stylu skansenowym i rodziny liściasto- stalowych słoni, ustawionych demonstracyjnie przy głównej, międzynarodowej drodze, łączącej Zgorzelec z Medyką; wychowany bardziej na wschodzie, przy granicy z Ukrainą. Miejsce w którym dorastał, to naturalne pogranicze różnych kultur. Tutaj bowiem spotyka się i miesza ze sobą wszystko to, co ważne jest w tym życiorysie.

29 X 2007

Wernisaż wystawy Adrianny Konopniak - Kaprowicz
FAKTURA, STRUKTURA, SKRZYDŁO, PAPIEROWY NEOBAROK

"Do malarstwa inspirują mnie same materie w których pracuję i to one są tematem przewodnim prac, czasami przemycam w nich odczucia prywatne, małe komentarze , szkice ....
Jestem projektantką i aranżuję PRZESTRZEŃ, myślę przestrzennie także
komponując na płasko ,
struktura umożliwia mi to lepiej oddać , a lód pozwala zawiesić myśli na
moment w bezruchu ,
by powoli opadały ,
                        opadały,
                                 opadały"
Wystawa składa się z aniołów czerpanych i z rzeźb lodowych, które na bieżąco będą się topić.
Urodzona 4 czerwca 1976 we Wrocławiu. W latach 1998-2003 studia w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Od dziewięciu lat uczestniczy w Plenerach odbywających się w Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju. W świat papieru czerpanego wprowadziła ją artystka wrocławska Krystyna Dyrda - Kortyka, lodowym królestwie ugościła Jagoda Witukiewicz. Obecnie autorka aranżuje wnętrza użytkowe i scenograficzne.

19 XI 2007

Wernisaż wystawy Olgi Osadowskiej
FORMA JEST PUSTKĄ

"...forma jest pustką

pustka jest formą;

pustka nie różni się od formy,

forma nie różni się od pustki;

cokolwiek jest formą , jest pustą,

cokolwiek jest pustką, jest formą,

to samo dotyczy uczuć, postrzegania, form myślowych (impulsów) i świadomości"

Sutra Serca Doskonałej Mądrości. Jej nauki stanowią esencję "Drugiego Obrotu Kołem Dharmy"

"Pustka symbolizuje dla mnie wolność - osobistą swobodę jednostki. Oznacza nieskrępowane przyjętymi schematami i obowiązującymi normami odczytywanie i rozumienie świata. Jednocześnie staje się źródłem dualizmu sfery idei i materii, ukazanych na fotograficznych dyptykach." A.O.
5 podwójnych czarno-białych fotografii. "Połaczenie obrazów w pary, służy ukazaniu dualizmu świata ideai i materii, podobnie jak zastosowane kwadratowe kadry i pojawiajace się na zdjęciach motywy koła. Kolisty kształt zgodnie z filozofia, sugeruje nawiązanie do koła życia. Ponad to koło jest formą doskonałą, która wpisuję się w kwadrat." A.O
Ola Osadowska, ur. 18.06.1982, studentka historii sztuki UWr, absolwentka Wyższego Studium Fotografii "Afa", a obecnie studentka fotografii na ASP w Poznaniu. Szef działu sztuka w portalu G-punkt.

10 XII 2007

Wernisaż wystawy Tasz Yoke
HOTEL

"....to rodzaj procesu, zaznaczam, że mechanicznego, który jest kompatybilny z pragnieniami i przyzwyczajeniami..........
....to dialog zachowań, który bez żadnego znaczenia zostaje zastąpiony następnym dialogiem - zapamiętanym i utrzymanym jedynie przez wnikliwych.

....to nie jest portret, w którym człowiek z biegiem czasu utrzymuje sie jak wysuszona skórka pomarańczy....
....to nie jest akt, w którym człowiek zachowuje sie jak plastelina, czy coś innego...

....to anatomia ukrytych scenariuszy." T.Y.

cokolwiek jest pustką, jest formą,

Fotografie z jednego konkretnego hotelu w jednej konkretnej chwili. Moment, chwila czasu ujęte na zdjęciu.